යමරජු හමුවන සොහොන් පල්ලන්ගේ කතාව යම රජ සිරි පළමු චිත්‍රපටයෙන්ම ද්විත්ව චරිත ලැබීම භාග්‍යයක් මගේ කටහඬ ඇසෙද්දී තවමත් රසිකයන් දෙපාරක් හැරී බලනවා අතීත කලා ලෝකයේ රස තොරතුරු සොයා යන ලිපි පෙළක් ප්‍රතිචාර අධිරජ ධර්මාශෝක ධර්මා චිත්‍රපට හැදූ කැමරාකරුවන් වැලිකතර නැවතත් තිරයට ජලය විදුලිය කෙටි චිත්‍රපටයට රවිඳු සම්මාන දිනයි නිවුන් සොහොයුරන්ගේ ඇබැද්දිය Despicable Me 3 පුණ්‍යාගේ පිංතූරය රාමුකර ලකුණුත් ලැබුණා ජෝති සමරා සිනමා තරු ගී ගයති නන්දා මාලිනීගේ ආශ්‍රමයේ දරුවන් කලඑළි බසිති නොදැනීමේ සුදුසුකම ඊළඟ පියවර වෙහෙසක් නොදැනේ දන්නෝ දනිති ජෝති ගී සරණිය ජෝතිපාලයන්ගේ තිස්වන ගුණඅනුස්මරණය මේ ට්‍රෝජන් කාන්තාවන් යළි ගේන්න කාලයයි සිංහල සිනමාවේ සදාකාලික ගී කෝකිලයා ‘එදා චිත්‍රපට රිදීවලට විකුණා. රෑට බුරියානි පාටි දාලා’

දන්නෝ දනිති

පරණ යාළුවො දෙන්නෙක් ප්‍රසිද්ධ ස්ථානයකදී මුණ ගැහිලා. එක් කෙනෙක් කිංස්ලි රත්නායක. අනෙක් තැනැත්තා බුද්ධික ජයරත්න. දෙන්නා එක ඉස්කෝලේ ආනන්දේ. ඒ කියන්නේ කිංස්ලියි, බුද්ධිකයි පුංචි කාලෙ ඉඳලා ගජ යාළුවෝ.

ආ . . . මිස්ට ජයරත්න . . .

බුද්ධිකව දැකපු ගමන් කිංස්ලි එහෙම කිව්වලු.

බොහොම හොඳයි. අන්න එහෙම දිගටම ගරු නම්බු ඇතුව මට කතා කළොත් හොඳයි.

ඒ බුද්ධිකගේ ප්‍රතිචාරය. බුද්ධිකගේ ඒ වදනත් එක්ක හිතන්න යමක් තියෙනවා. ඒ කිංස්ලි ඇතුළු බුද්ධිකගේ පාසල් මිතුරෝ බුද්ධිකට කතා කරන්නේ වෙනත් නමකින් කියන එක. ඒ වගේම ඒ නම එච්චර ගෞරවාන්විත එකකුත් නෙවෙයි. බුද්ධික ඒ දවස්වල පාසලේ චණ්ඩියාලු. කළොත් කරන්නේ නසරාණි වැඩලු. ඒ හින්දම කිංස්ලිලා බුද්ධිකට නමක් දාලා. එදා ඉඳන් අද දක්වාම බුද්ධිකට ඔවුන් කියන්නෙ ඒ නම. බුද්ධිකගේ සුබසිද්ධිය තකා අපි ඒ නම ප්‍රසිද්ධ කරන්නේ නැහැ. දන්මෝ ඒ නම දනිති කියලයි කියන්න වෙන්නේ.